نمی دانم بگویم رخوت اما نمی دانم چرا اینجا در نوشتن فاصله می افتد.روزها خیلی شلوغ است هم خوب هم نا خوب.خوب از آن جهت که با دویدن جهان را و زمان را می گذرانی و شاید اینگونه کمتر متوجه مکث های کشدار زندگی شویم و هم نا خوب از آن جهت که کمتر می توانی بر برخی چیزها درنگ کنی و باغچه های کوچک خانه ات را آب دهی.شاید وبلاگ هم یکی از باغچه های کوچک ما باشد باید به آن بپردازی.باید با دیگران سهیمش کنی تاانرژی ادامه دادن را از آنها هم بگیری.
گاهی دلم می خواهد نابترین لحظات را اینجا بنویسم دور از تمام موضوعات جنجالی که زندگی حرفه ای ما را تشکیل داده است اما روزنامه نگاری تو را به آدمی سهل و ممتنع تبدیل کرده.آشنا بودن نامت در هر سطحی هم که باشد هم خوب است و باز هم ناخوب.همه از نام شغلت به شگفت می آیند اما چندان رغبتی به افشای آن در مکانهای جدید ندارم.حتی یکی از دوستانم هنگامی که برای خرید خانه رفته بودندصاحبخانه توصیه کرده بوده برای راحتی بیشتر شغل دیگری اختیار کنند شاید هم به راحتی ساختمان و محذوریت های شخصی خودش می اندیشیده.
خوب به اینجا کشیدیم سعی می کنم به این باغچه کوچک بیشتر برسم.
No comments:
Post a Comment